فضای سبزی زیبا و مناسب مطالبه قانونی هر شهروند دارابی .............

 در دهه اخیر مدیران شهری در داراب همانند سایر همکارانشان در شهرهای  همجوار به دلیل مواجه با  رشد روز افزون جمعیت جامعه شهری خود ،  همواره با چالش های ریز و درشتی نظیر کمبود فضاهای سبز مناسب ، گره های کور ﺗﺮاﻓﯿﮑﯽ  بویژه در مرکز شهر ، اﯾﺠﺎد اﻧﻮاع آﻟﻮدﮔﯽﻫﺎی ﺷﻬﺮی ( آﻟﻮدﮔﯽ ﺻﻮﺗﯽ، ﻫﻮا، آب و خاک) ، ﺗﺨﺮﯾﺐ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ، جیره بندی آب مصرفی و از همه مهم تر ﻣﺸﮑﻼت عدیده ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ دست در گریبان بوده اند که می بایست برای برون رفت از معضلات با نگاهی کارشناسانه و تشکیل کمیته های تخصصی همراه  با افزایش سعه صدر و  میزان مشاوره از متخصصین هر حوزه بصورت جداگانه در جهت رفع ریشه ای مشکلات پیش رو به موازات در نظر گرفتن زمان طلایی اجرای هر تصمیم ، به جای پاک کردن صورت مسئله در کنار اجرای طرح هایی کوتاه و بلند مدت با رویکرد اهمیت دادن به زیرساخت ها ،بستری مناسب را برای توسعه همه جانبه شهر داراب فراهم سازند .

 با نگاهی اجمالی به لیست فعالیتهای عمرانی و زیباسازی شهر داراب درخواهیم یافت که تیم های مدیریت این شهر در گذشته و حال توانسته اند با انجام اقداماتی اثربخش که اغلب در سایه سار بهره گیری از خلاقیت فردی و توام با مشورت فنی محقق شده است و در جای خود قابل تقدیر می باشد ، را به روندی نزدیک نمایند که در آن با توجه به افزایش روحیه مطالبه گری شهروندان ، بتوانند با برآورده سازی انتظارات برحق آنها ، گزارش روند رو به رشد توسعه شهرشان را به صورت مستمر و هدفمند به سمعشان رسانیده و در یک بازه زمانی معین  میزان پیشرفت طرح ها ی  در دست اقدام را اعلام دارند و از سوی دیگر نیز شهروندان با حمایت همه جانبه  خود از طرح ها و خدمات ارائه شده سنگ بنای دارابی زیبا و شاداب را پایه ریزی نمایند.

 شاید بتوان مساله فضای سبز که یکی از الزامات زندگی شهرنشینی به شمار می­رود را به عنوان دغدغه ای مشترک بین مدیران و شهروندان دارابی مطرح نمود ، چرا که  در نخستین گام طراحی ودر ادامه اجرای صحیح آن می تواند علاوه برتحقق   ملاکهای زیباسازی شهر و ارزشهای زیاد زیست محیطی در کنار  تلطیف هوا و تعدیل دمای شهر در مناطق مختلف در حفظ آرامش و شادابی شهروندان نقش غیر قابل انکاری را ایفا نماید.

 فضای ﺳﺒﺰ ﺷﻬﺮی از دﯾﺪﮔﺎه ﺷﻬﺮﺳﺎزی در ﺑﺮﮔﯿﺮﻧﺪه ﺑﺨﺸﯽ از ﺳﯿﻤﺎی ﺷﻬﺮ می باشد ﮐﻪ از اﻧﻮاع ﭘﻮﺷﺶ ﻫﺎی ﮔﯿﺎﻫﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه و ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان ﯾـﮏ ﻋﺎﻣﻞ زﻧﺪه و ﺣﯿﺎﺗﯽ در کنار کالبد ﺑﯽ ﺟﺎن ﺷﻬﺮمی تواند به عنوان عاملی ﺗﻌﯿﯿﻦﮐﻨﻨﺪه در ﺳﺎﺧﺖﺷﮑﻞ ظاهری ﺷﻬﺮ به شماررود .

 پس با این تفاسیر در ﺻﻮرت ﻃﺮاﺣﯽ ﺻﺤﯿﺢ ﻓﻀﺎی ﺳﺒﺰ و ﺑﻪ وﯾﮋه درﺧﺘﮑﺎری می توان ﻋﻤﻠﮑﺮدﻫﺎی اﮐﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ، اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، زﯾﺒﺎﺳﺎزی و  اﯾﻤﻦﺳﺎزی ﺗﺮاﻓﯿﮏ در ﻓﻀﺎﻫﺎی ﺷﻬﺮی را در کنار بازدهی اقتصادی محقق نمود و با اجرای دقیق اﺻﻮل ﻃﺮاﺣﯽ ﻓﻀﺎی ﺳﺒﺰ در ﻣﻌﺎﺑﺮ ﺷﻬﺮی كيفيت زيستي محيط شهرها را بصورت چشمگیری بهبود بخشید.

 پس به زعم کارشناسان ، فضاي سبز درون شهري در انواع مختلف آن نظیر بوستان ، ميادين، رفيوژه ها ، باغ ها و غیره از ديدگاه كلي قابل بررسي می باشند که علاوه برعملکردهای مختلف آنها می توان  در تمام مراحل محلهای کاشت و نوع گونه و سیستم آبیاری و مشخصات استاندارد خاک آنرا مشخص و ارزیابی نمود و باید در طراحی فضای سبز همواره به این نکته کلیدی توجه نمود که گياهان درعين حال كه مي توانند برای محیط پیرامون خود مفید باشند به همان اندازه نیز استفاده و انتخاب نادرست آنها  این پتانسیل رادارد که  آسايش را از زندگي شهروندان سلب نماید.

شاید بتوان پیامدهای نداشتن رویه مناسب در طراحی و مراحل اجرای فضای سبز شهری را علاوه بر آﻟﻮدﮔﻲ ﻫﻮا که بالطبع موجب آﻟﻮده ﺷﺪن ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﺎ و ﺗﺄﺳﻴﺴﺎت ﺷﻬﺮي می شود  و چشم پوشی از ﭼﺸﻢ اﻧﺪاز ﺑﺴﻴﺎر زشت آن  شهر، شیوع اﻧﻮاع ﺑﻴﻤﺎري ﻫﺎي رﻳﻮي و تنفسی، ﺑﺮوﻧﺸﻴﺖﻫﺎي ﻣﺰﻣﻦ، ﺳﺮﻃﺎن ﭘﻮﺳﺖ، ﭘﻮﺳﻴﺪﮔﻲ ﺗﺄﺳﻴﺴﺎت ﺷﻬﺮي، ﭘﻮﺳﻴﺪﮔﻲ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ، از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻦ ﺣﻴﻮاﻧﺎت و آلودگی صوتی و عدم ﺗﻌﺪﻳﻞ آب و ﻫﻮا که خود ﻧﻘﺶ بسزایی در ﺗﻨﻈﻴﻢ رژﻳﻢ آب و ﻟﻄﺎﻓﺖ ﻫﻮا را دارد عنوان نمود.

پس درﺧﺘﺎن ﺷﻬﺮي  جدا از زیبایی ذاتی که دارند ﺑﺎ ﺟﺬب ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ آﻻﻳﻨﺪه ﻫﺎ، ﻧﻘﺶ ﺑﺎرزي  را در ﺑﻬﺒﻮد ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻫﻮاي ﺷﻬﺮ برعهده می گیرند و از سوی دیگری ﺑﺎ ﺗﻌﺪﻳﻞ ﺷﺮاﻳﻂ اﻗﻠﻴﻤﻲ این توانایی را دارندکه به عنوان ابزاری مناسب در اختیار ﺷﻬﺮداري ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻬﺎدي ﻣﺪﻧﻲ و ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﻣﺤﻠﻲ قرارگیرند.

پس در یک کلام از دیدگاه برنامه­ریزان و طراحان ، گسترش فضای سبزشهری  مفهومی وسیع­تر از توسعه پوشش گیاهی و بهبود شرایط محیط طبیعی شهر دارد و بجاست که متولیان امر در شهرداری به منظور توسعه فضای سبز شهری با برنامه ریزی منسجم ساماندهی و نظم­بخشی به فضاهای پراکنده و متنوع سبز با محوریت مناطق فاقد فضای سبز مناسب را در اولویت برنامه های سازمانی خویش قرار داده تا  از این رهگذر مردم شهر گرمسیری داراب بتوانند در کنار استفاده از درختان دارای سایه در فصول گرم سال از شادابی و طراوت این مواهب الهی جهت رسیدن به آرامش و دستیابی به اثرات مفید اجتماعی آن ، با حضور در بوستانها و پارکها ساعاتی خوش را در جمعهای خانوادگی سپری نمایند.  


برچسب‌ها: فضای سبز داراب


 

نوشته شده توسط صمد یعقوبی در شنبه یازدهم مرداد 1393 ساعت 18:15 موضوع | لينک ثابت

آتش سوزی یا آتش افروزی

بدون شک دیار کهن دارابگرد علاوه بر پیشینه تاریخی و فرهنگی غنی در گذر زمان، همواره به عنوان یکی از مناطق دارای منابع طبیعی وسیع  مورد توجه متولیان آن قرار داشته است و بالطبع چالش های مرتبط با این حوزه یکی از امور مهمی است که نبایست هیچگاه از دید تیم مدیریتی این شهرستان مخفی بماند، ولی متاسفانه وقوع پدیده آتش سوزی های گسترده سریالی جنگل ها و مراتع کوهستانی این منطقه از نگاه شهروندان دلیلی مبرهن برای حل ریشه ای این پدیده نامبارک به شمار می آید که باید بصورت جامع و تخصصی توسط یک تیم کارشناسی زبده مورد بررسی قرارگیرد و در ادامه نیز باید به این نکته ضروری اذعان نمود که مردم این دیار حق دارند، بواسطه اینکه منابع طبیعی متعلق به تمام نسل‌ها می باشد و حفظ این منابع خدادادی وظیفه همگانی است از اصل ماجرا با خبر شوند که بالاخره این سریال دنباله دار در اثر سهل انگاری و خطای انسانی به وجود می آید و یا آنکه عوامل طبیعی در بروز آن سهیم بوده اند و یا خدایی ناخواسته و بر فرض محال در شکل گیری آن تعمدی توسط زمین خواران یا متخلفین عرصه منابع طبیعی در کار بوده است.

 به زعم نگارنده فرهنگ ‌سازی، توسعه فرهنگ منابع طبیعی، جلب مشارکت جوامع محلی و بهره‌برداران عرصه‌های منابع طبیعی می تواند به عنوان بازویی توانا درخدمت پیشبرد اهداف اداره کل منابع طبیعی استان  و کارکنان توانمند و شریف این اداره در شهرستان داراب، بویژه در شرایط اضطراری پیش رو با توجه به شروع فصل گرم سال قرارگیرد.

با نگاهی اجمالی به سیر وجود یا تخریب جنگلها به این نکته خواهیم رسید که با پیشرفت تمدن در قالب توسعه روز افزون صنعت و فلاحت و احداث شهرها، بهره برداری ازجنگل برای تأمین مصرف چوب بمیزان قابل توجهی افزایش یافته و حتی در برخی از مناطق  برای جبران کمبود اراضی زراعی، این نعمت خدادادی به روش ها ی گوناگون و وسایل و بهانه های مختلف از بین رفته و تبدیل به کشتزار شده اند .

با بررسی آمارهای حریق این عرصه در خواهیم یافت که 80درصد آنها مرتبط با عامل انسانی بوده اند و تنها  باید برای20 درصد باقیمانده عواملی دیگر رامتصور شد، پس به هرحال احتراق یک نوع فعل و انفعال شیمیائی است که تولید انرژی می نماید و احتراق مواد جنگلی عبارت است از ترکیب اکسیژن موجود در هوا با چوب و صمغ نباتی و سایر عناصر قابل احتراقی که در مواد سوختی موجود می باشد.

به باور کارشناسان،  آتش سوزی های جنگل شامل دو مرحله کلی احتراق می باشند اول سوختن ابتدایی توأم با دود و بدون شعله دوم اشتعال که در مرحله سوختن ابتدایی توأم با دود و بدون شعله حرارت تولید گردیده و درجه حرارت ماده سوختنی افزایش می یابد که در این صورت شعله غالباً ظاهر نشده و یا این امکان وجود دارد که متناوب ظاهر شود.

با این تفاسیر می توان مطرح نمود که اجرای برنامه های پدافند غیرعامل در سطح شهرستان به عنوان راهکاری ضروری می تواند در کنار  اجرای مانورها اطفای حریق در جنگل و مراتع بویژه در ارتفاعات و مناطق صعب العبور جهت بالا بردن امنیت و آمادگی نیروهای مردمی و تیم های تخصصی سازمان یافته در دستور کار و اولویت برنامه های متولیان امر قرارگرفته و با این رویکرد امرمهم حفظ و صیانت از منابع طبیعی محقق گردد.

ذکر این نکته ضروری به نظر می رسد، با اینکه عواملی  نظیر مواد سوختنی، رطوبت ماده سوختنی، وزش باد، موانع طبیعی محل، پوشش جنگل و درجه حرارت هوا در توسعه و شدت حریق اثرگذار خواهند بود ولی به عقیده فعالان این حوزه بایست آسیب پذیری ها در مقابل آتش سوزی جنگل و مرتع را شناسایی نمود و از طریق برنامه ریزی و فرهنگ سازی پدافند غیرعامل و اقدامات آموزشی و مجهز کردن دهیاریها بازدارندگی های لازم را ایجاد نمود.


برچسب‌ها: آتش سوزی آتش افروزی


 

نوشته شده توسط صمد یعقوبی در پنجشنبه بیست و نهم خرداد 1393 ساعت 16:34 موضوع | لينک ثابت

به بهانه روز جهانی مقابله با بیابان زایی

در دهکده جهانی امروز علی رغم دستیابی انسان به دانش و تکنولوژی های نوین در زمینه های گوناگون ، متاسفانه هنوز هم جامعه بشری به دلیل بهره‌برداری بی‌رویه و بر هم زدن قوانین حاکم برطبیعت، جهان پیرامونش را با چالش‌های فراوانی نظیر تغییر اقلیم، گرم شدن زمین، کاهش سطح آبهای شیرین، آلایندگی‌ آب، خاک و هوا، ایجاد طوفان‌های شدید، خشکسالی و در نهایت بیماریهای ناشناخته روبرو می نماید.

در قرنهای اخیرهمواره براثر افزایش جمعیت و گسترش آبادیها و تبدیل شدن آنها به شهرهای بزرگ ، محیط طبیعی اطرافمان خصوصا بیابانها، دستخوش تغییرات  گسترده ای شده اندکه همین امر موجب شد تا پدیده  بیابان زایی که همواره با تغییرات  آب و هوایی و از دست رفتن تنوع زیستی همراه بوده است به عنوان بزرگترین چالش در مسیر توسعه پایدار طی اجلاس زمین ریو، در سال ١۹۹٢میلادی شناسایی شود و در همین راستا ، تنها مرجع الزام آور قانونی مورد توافق بین المللی که به ایجاد ارتباط بین محیط زیست و توسعه به مدیریت پایدارزمین می پردازد  با عنوان کنوانسیون مقابله با بیابان زایی ، سال ١۹۹۴ میلادی در سازمان ملل متحدتأسیس گرددکه در آن طرف های ذینفع  با هم برای حفظ و بازیابی بهره وری خاک و زمین و کاهش اثرات خشکسالی در مناطق خشک همکاری می نمایند. 

پس با این تفاسیر ، هر منطقه ای که دارای پوشش گیاهی کم ، میزان بارندگی اندک ، ،خاک غالباً شور و کم قوّت همراه با فرسایش شدید باشد بیایان خوانده می شود هر چند که خصوصیاتی نظیر  هوای بسیار گرم در روز و بسیار سرد در شب و همچنین بی بهرگی آنجا از آبهای سطحی و وجود بادهای تند خود ، مزیدی بر بیابانی خواندنش می شوند ، با نگاهی علمی و دقیق تر می توان آنها را ، بیومهای خشکی دانست که میزان بارندگی سالانه آنها از 250  میلیمترکمتر باشد.

درادامه بررسی موضوع گسترش بیابان یا همان بیابان زایی به این نکته خواهیم رسیم که هر سرزمین توازن و ظرفیت معینی دارد و با این حال اگر میزان بهره وری بیشتر از توازن آن سرزمین باشد، تعادل طبیعی به هم می‌خورد و زندگی گیاهی ، جانوری و انسانی در معرض خطر قرار می‌گیرد و در یک کلام پدیده بیابان زایی( Desertification)  یا همان فرایند تخریب زمین با تغییر منابع گیاهی ، خاک و غیره که فعالیت‌های انسانی عاملی مهم در شکل گیری   آن است در نواحی خشک و نیمه خشک که از نظر توان طبیعی بسیار ضعیف و حساس است روی می دهد.

  به باور کارشناسان این حوزه ، بهره برداری نادرست از زمین‌های کشاورزی ،  استفاده‌ی افراطی از سموم وکود های شیمیایی ، بهره برداری بی‌رویه از سفره‌های آب زیرزمینی (که منجر به شوری آب و درنهایت شوری خاک می شود)، شخم اراضی در جهت شیب، به همراه   چرای مفرط و بیش از ظرفیت از مراتع در کنار بهره برداری‌های بی‌رویه و غیر اصولی از جنگل‌ها ( جنگل‌تراشی )و در دهه های اخیر،  تغییر کاربری اراضی  بویژه منابع ملی به امور کشاورزی ویا ساختمان سازی در جوارمنابع طبیعی از جمله فعالیتهایی هستند که منجر به  تسریع  در شکل گیری پدیده نامبارک بیابان زایی می شوند. 

تدابیری نظیراحیاء جنگل ها ویا بازپروری درختان، مدیریت آب با صرفه جویی یا استفاده مجدد از آب تصفیه شده یا  راهکارهایی مثل برداشت آب باران، آب شیرین کن، یا استفاده مستقیم از آب دریا برای گیاهان نمک دوست(هالوفیت ها) و از همه مهمتر ثابت کردن خاک از طریق استفاده از نرده های شن و ماسه، کمربند های سبز، و درختان بلند به همراه غنی سازی خاک از طریق کاشت گیاهان را می توان برای مقابله با پدیده بیابانی شدن در اولویت برنامه های سازمانهای ذی ربط برای جلوگیری از اثرات زیانبار این پدیده شوم  که علاوه بر فقر گسترده، تخريب  بخش قابل توجهی از مراتع جهان  (کاهش حاصل‌خيزي خاک و افت ساختار آن) را در پی داشته است ،  قرار داد.
 پس نامگذاری روزی جهانی باعنوان مقابله با بیابان زایی در هفدهمین روز از ژوئن هر سال میلادی در تقویم رسمی تمام کشورهای جهان اهمیت این موضوع را دو چندان نموده و سنگینی بار مسوولیت سازمانهای ذی صلاح را چند برابر می نماید و همه ساله با توجه به تنگناها و چالش‌های مرتبط با بیابان‌، شعاری به مناسبت این روز اعلام می‌شود که شعار این روز جهانی در سال جاری با عنوان"زمین به آیندگان تعلق دارد، بیاییم آن را در مقابل اثرات تغییر اقلیم حفظ نماییم " مطرح شده است .


برچسب‌ها: روز جهانی مقابله با بیابان زایی


 

نوشته شده توسط صمد یعقوبی در سه شنبه بیست و هفتم خرداد 1393 ساعت 9:42 موضوع | لينک ثابت

علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد .....................

با نگاهی اجمالی به وقوع حوادث طبیعی و غیر طبیعی در سالیان گذشته در سطح شهرستان داراب به وضوح درخواهیم یافت که امدادرسانی به حادثه دیده گان از نظم و برنامه ای خاص تبعیت نمی کرده و هیچ رویکرد اثر بخشی برای آن وجود نداشته است.  در نخستین گام با بررسی همه جانبه موضوع می توان عمده ترين نقاط ضعف این ماجرا را در نبود مديريت بحران و عدم هماهنگي و همكاري سازمانها، كمبود ضوابط و مقررات جامع و مانع، پراكندگي و نا كافي بودن قوانين و مقررات موجود و از همه مهمتر محدوديت منابع مالي دانست ولی با این تفاسیر به زعم نگارنده ذکر این نکته ضروری به نظر می رسد که آمادگي در برابر حوادث، حتي در صورت نسبي و در حد تشريفات نیز مي تواند در صورت بروز فاجعه، شرايط متفاوتي را ايجاد نماید و بایست مسئولین امر براي حفظ آمادگي از تمام وقايعي که هنگام بروز فاجعه روي مي دهد، درک صحيح و کاملي داشته باشند.

 پرواضح است که  افزایش کارایی مدیریت بحران شهرستان و در ادامه ارزیابی میزان اثربخشی تصمیمات اتخاذ شده در هنگام کنترل شرایط اضطراری ایجاد شده همواره دو فاکتوری خواهند بود که مديريت بحران را به جايگاه واقعي خود در نظام سازماني  خواهند رسانید، تا از این رهگذر در زمان بروز فاجعه که عوامل تهديد کننده جان و مال انسان چهره نمايان‌تري به خود مي‌گيرند بتوان از  قرباني شدن تعدادي انسان‌ بي‌گناه جلوگیری کرد و در آن هنگامه با توانمند نمودن امدادگران و بکارگرفتن تمامی تمهيدات لازم از گسترش دامنه فاجعه و ويراني بيشتر پیشگیری بعمل آورد.

 علی رغم اینکه سالهای سال  از تشکیل مدیریت بحران در جهان می گذرد ولی این مرور زمان هیچ گاه نتوانسته حتی سر سوزنی از اهمیت این مقوله  بکاهد و برعکس بررسی و بروزرسانی دانش و تکنولوژی و شیوه های مدیریت بحران در شهرها و حتی سازمانها به صورت متمایز تری دراولویت برنامه کاری مدیران و تصمیم گیران آنها قرار گرفته است.

 پس صاحب نظران این حوزه بر این باورند که فرآيند پيش بيني و پيشگيري از وقوع بحران، برخورد و مداخله در بحران و سالم سازي بعد از وقوع بحران،  را می توان مدیریت بحران قلمداد نمود و با پذیرش این تعریف در خواهیم یافت که  این علم كاربردي به وسيله مشاهده سيستماتيك بحران ها و تجزيه و تحليل آنها در جستجوي يافتن ابزاري است كه بتواند بوسيله آنها از بروز بحران ها، پيشگيري نموده و يا در صورت بروز در زمینه كاهش اثرات آن، آمادگي لازم امداد رساني سريع و در جهت بهبودي اوضاع پیش آمده اقدام نماید.

 پس با این تفاسیر در یک نگاه ساده می توان پيشگيري، آمادگي، مقابله و بازسازي را از مراحل و اركان مديريت بحران دانست.

 مراحلی که در آن ضروری نیست صرفاً مديران بحران و یا مسئولینی که به نحوي درگير با مسائل مقابله با حوادث غير مترقبه اند، مجبور باشند که از صفر شروع کنند بلکه پس از تشکیل یا ساماندهی وضعیت فعلی مدیریت بحران شهرستان کافیست وظيفه اصلي و شناخته شده مديريت بحران که به فاکتورهایی نظیر ايجاد هماهنگي بين فعاليت هاي سازمانهای مختلف در ارتباط با کاهش اثرات فاجعه، آمادگي پيش از وقوع، واکنش بموقع در شرايط اضطراري و جبران خسارات وارده دسته بندی می شوند را به درستی شناسایی، سازماندهی و فرآیند آنرا مورد عارضه یابی و حمایت همه جانبه قرار دهند.

 کافیست در هنگام مرور اخبار انتشار یافته در مورد حوادث غیر طبیعی شهرستان  در سال گذشته، گزارش مربوط به آتش سوزی سوپرمارکت شهروند در حاشیه میدان باغ ملی داراب آنهم درست در ساعاتی قبل از آغاز سال جدید خورشیدی یا حریق ارتفاعات داراب در اواخر تیرماه آن سال، یا به نوعی حریق کارخانه پنبه داراب در دیماه سال قبل و یا حتی  طعمه حریق شدن باغهای انجیر روستای نوایگان در  دو سال گذشته را نمونه هایی با دامنه خسارت متفاوت بررسی و ارزیابی نمود  و در کنار آنها ، بازخوانی خاطره ها و اثرات جبران ناپذیر و ناخوشایند سیل سال 65 شمسی را قرارداد تا به این ترتیب لزوم و ضرورت نگاهی ویژه تر به مقوله با اهمیت مدیریت بحران در شهرستان  برای ما دو چندان تر از پیش نمایان شود .

 پس در یک جمله، توانمندسازی و یکپارچگی مدیریت بحران در شهرستان و تلفیق نمودن هنر و علم تنها نکته ایست که دست تک تک مدیران حاضر در تیم فعلی مدیریت شهرستان را می بوسد و این امیدواری خود به تنهایی مرهمی بر پیکره سوخته طبیعت یا تن مجروح و پردرد تمامی حادثه دیده گان حوادث رخداده شده  در دیار کهن دارابگرد خواهد بود.


برچسب‌ها: مدیریت بحران داراب


 

نوشته شده توسط صمد یعقوبی در پنجشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1393 ساعت 8:9 موضوع | لينک ثابت

تلاش برای سرفرازی ایران پیمانی ابدی بین کارگران ایرانی است................................

 امروزه، جایگاه ویژه مناسبتهای خاص در دهکده جهانی که ما در آن زندگی می کنیم  بر هیچ بنی بشری پوشیده نیست و ما نیز مانند نیاکانمان سعی خواهیم کرد تا با افزایش سطح آگاهی و دانش خویش روزهای جدیدتری را در تقویم رسمی کران تا کران این کره خاکی، که همان شیوه تعیین، نگهداری و تنظیم حساب زمان و تاریخ بوده و محور آن سال می‌باشد ثبت نماییم.

حال با این مقدمه درخواهیم یافت که همواره مناسبتهای خاص می تواند برای افراد یا بطورکلی اقشاری که در ثبت و ضبط آن در حافظه تاریخ تلاش نموده اند روزی متفاوت تر از روزهای دیگر سال به حساب آید و این تفاوت را می توان در برنامه ریزی و اجرای مراسم مخصوص آن روز به طور آشکار احساس نمود .

یکی از این مناسبتها، در روز یازدهم اردیبهشت ماه از هر سال هجری خورشیدی مقارن با نخستین روز از ماه مه میلادی به عنوان روزی جهانی در تقویم اغلب کشورهای گیتی ثبت شده است که در آن یکی از زحمت کش ترین و تاثیر گذار ترین قشرهای جامعه که به آنها به اختصار کارگر گفته می شود در کانون توجه سایر مردم قرار می گیرند .

روزی که اغلب دولتمردان و عالمان مذهبی آنرا بزرگداشته و با سخنان فراوان کارگران را مورد لطف و مرحمت قرار داده اند و بدینسان گوشه ای از تلاششان مورد تقدیر قرار گرفته است .

 امروز، روزی است که در آن  جامعه کارگری ایران اسلامی کوشش می کند تا با برپایی مراسم و اجرای برنامه های متنوع امیدهای خود را برای تدبیر دولت وقت زنده نگه دارد تا حداقل در این دولت بتواند بخش قابل توجهی از مشکلات صنفی و معیشتی خود را درکمال  آرامش و با شکوفایی هرچه بهتر صنعت ایرانی محقق سازد تا از این رهگذر دولتمردان و کارفرمایان بتوانند برای رسیدن به خودکفایی در عرصه صنعت و در ادمه صادر نمودن تولیدات صنایع مختلف ایران به گوش تا گوش جهان با دارا بودن تمامی حدود استانداردهای بین الملی ، برنامه ریزی دقیق تری انجام دهند .

پس روز کارو کارگر روزی است که کارگران  مملکت ما یک صدا فریاد می زنند که ما برای سر فرازی میهنمان هنوز هم همپیمان هستیم و از هیچ تلاشی برای نیل به این هدف والا فروگذار نخواهیم بود و در کنار ارایه درخواستها و پی گیری مطالبات قانونیمان و ارتقای وضعیت معیشتیمان محکم و استوار می مانیم ، تا بایاری خداوند و بهره گیری از مدیریت جهادی در تمامی سطوح بتوانیم ، شعار سال 93 را محقق سازیم .

یاعلی ........................


 

نوشته شده توسط صمد یعقوبی در پنجشنبه یازدهم اردیبهشت 1393 ساعت 9:7 موضوع | لينک ثابت